توقف استراتژیک؛ رویکردی هوشمندانه برای تضمین موفقیت در درمان ناباروری
یکی از چالشهای ذهنی که بسیاری از زوجهای درمانجو در مسیر درمان ناباروری با آن مواجه میشوند، موضوع کنسل شدن یا به تعویق افتادن سیکل انتقال جنین است. این رخداد اگرچه در نگاه اول برای خانوادهها دلهرهآور به نظر میرسد، اما متخصصان تأکید دارند که این تصمیم صرفاً یک اقدام پیشگیرانه و توقف استراتژیک برای تضمین سلامت مادر و جنین و افزایش شانس موفقیت در کاشت است.
دکتر فرحناز فرزانه، جراح و متخصص زنان و فلوشیپ فوقتخصصی نازایی، در گفتگو با روابطعمومی مرکز آموزشی درمانی حمایت مادران شهید اکبر آبادی دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به اولویت سلامت بیمار در این مرکز ، دلایل علمی این تعویقها را تشریح کرد.
به گفته این استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی ایران، آمادگی اندومتر از جمله عوامل کلیدی است؛ چرا که برای لانهگزینی موفق، اندومتر باید از ضخامت و الگوی سهخطی مناسب برخوردار باشد و هرگونه ضعف در این بافت یا خونرسانی آن، شانس بارداری را کاهش میدهد. علاوه بر این، نوسانات هورمونی و عدم رشد مناسب فولیکولها نیز میتواند مانع از انتقال شود، زیرا سطح استروژن و پروژسترون باید برای حمایت از بارداری به حد نصاب برسد.
در ادامه بررسیهای تخصصی، این فلوشیپ فوقتخصصی نازایی به نقش موانع ساختاری و محیطی پرداخت. وجود پولیپها، فیبرومهای سابموکوز یا چسبندگیهای داخل رحمی همچون سندرم آشرمن، از جمله مواردی هستند که فضای رحم را اشغال کرده و خونرسانی را مختل میکنند و طبیعتاً تا زمان رفع کامل این ضایعات، انتقال جنین به تعویق میافتد. همچنین عفونتهای رحمی یا اندومتریت، حتی در موارد بدون علامت، میتوانند محیط رحم را برای جنین نامناسب کنند که در این شرایط، پزشک درمان آنتیبیوتیکی را مقدم بر انتقال میداند.
ناهماهنگی در زمانبندی سیکلهای طبیعی و نوسانات سیستمیک مادر نیز بخش دیگری از دلایل این تعویق هستند. مواردی همچون سندرم تحریک بیشازحد تخمدان، نوسانات شدید فشار خون یا قند خون و اختلالات تیروئیدی، پزشک را ناچار به تعویق موقت درمان میکند تا شرایط جسمانی مادر به ثبات کامل برسد. در نهایت، این جراح و متخصص زنان تأکید کرد که درک این نکته برای زوجین حیاتی است که کنسل شدن سیکل به معنای شکست درمان نیست، بلکه پاسخی تخصصی و آگاهانه برای فراهم کردن بهترین شرایط جهت تجربه یک بارداری موفق و ایمن است.
کامنت