مرکز آموزشی درمانی شهید اکبر آبادی

دکتر فرزانه در مصاحبه با روابط عمومی مرکز با بیان اینکه دوران بارداری به دلیل تغییرات گسترده هورمونی، تمامی بافت‌های بدن از جمله سیستم بینایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اظهار کرد: تغییر در سطح هورمون‌های استروژن و پروژسترون در کنار جابه‌جایی مایعات در بدن مادر، می‌تواند منجر به ادم خفیف در قرنیه و در نتیجه تغییر موقت در انحنای آن شود. همین فرآیند، نمره چشم مادر را به‌ویژه در افراد مبتلا به نزدیک‌بینی یا آستیگماتیسم به طور موقت تغییر می‌دهد.

وی افزود: کاهش تولید اشک که ناشی از نوسانات هورمونی است و همچنین تغییرات قند خون در دوران بارداری، از دیگر عوامل شایع در ایجاد تاری دید و احساس مه در بینایی مادران باردار به شمار می‌رود.

این متخصص زنان و زایمان در بخش دیگری از اظهارات خود به شرایط خاص بانوانی که پیش از بارداری عمل‌های اصلاحی مانند لیزیک، لازیک یا پی‌آر‌کی انجام داده‌اند اشاره کرد و گفت: این افراد به دلیل تغییراتی که پیش‌تر در بافت قرنیه آن‌ها ایجاد شده، نسبت به تغییرات هورمونی بارداری حساس‌تر هستند. تجربه خشکی شدید چشم و تاری دید در این گروه، موضوعی دور از انتظار نیست و عمدتاً پس از دوران بارداری بهبود می‌یابد.

دکتر فرزانه در عین حال نسبت به علائم هشداردهنده در این دوران واکنش نشان داد و تأکید کرد: مادران باردار باید هوشیار باشند، چرا که در مواردی تاری دید می‌تواند نشانه یک اورژانس پزشکی باشد. در صورتی که اختلال در دید همراه با علائمی همچون مشاهده نقاط درخشان یا فلاش‌های نوری، کاهش شدید و ناگهانی بینایی، سردرد‌های شدید، تورم ناگهانی دست و صورت یا افزایش فشار خون باشد، مادر باید فوراً تحت مراقبت‌های ویژه قرار گیرد.

به گفته این فوق‌تخصص نازایی، بروز این علائمِ همزمان، می‌تواند نشان‌دهنده اسپاسم عروقی در شبکه چشم یا ادم مغزی باشد که نیازمند مداخله سریع پزشکی برای پیشگیری از عوارض جدی نظیر مسمومیت حاملگی است.

وی در پایان از تمامی مادران باردار خواست در صورت تجربه هرگونه تغییر غیرطبیعی در بینایی، از هرگونه خود درمانی پرهیز کرده و برای بررسی دقیق وضعیت سلامت خود و جنین، مراتب را سریعاً با پزشک معالج در میان بگذارند.